ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ اين كتاب نيست هيچ شكى در آن . تفسير : هيچ شبهه نيست كه قرآن كلام الهى ( ج ) و مندرجات آن همه راست و واقعيست . اشتباه در كلام به دو طريق وارد مىشود : يا در خود كلام خطا و خللى ، يا در ادراك سامع فساد و فتورى مىباشد . در صورت نخست ، خود كلام محلّ ريب خواهد بود ، و در صورت ثانى البتّه ادراك دانندهء آن . اين كلام حق و راست است ؛ اگرچه در نگاه كسانى كه نمىدانند ، به جهت فتور ادراك ايشان ، محلّ ريب معلوم گردد . « 1 » در اين آيه ريب صورت نخست نفى گرديد و اين شبهه نيز منتفى شد : كه كافران قرآن را كلام خدا و سخن حقّ و راست نمىدانستند و در آن ريب و انكار داشتند ، پس نفى ريب چه معنى دارد ؟ اشتباه صورت دوم پس از اين ذكر شده : « وَ إِنْ كُنْتُمْ فِي رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا - الاية » . هُدىً راهنماست . تفسير : ازين‌جا تا پايان قرآن جواب « اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ » است كه از سوى بندگان نياز شده بود . « 2 » لِلْمُتَّقِينَ ( 2 ) ترسندگان ( پرهيزگاران ) را . تفسير : اين كتاب راه مىنمايد آن بندگانى را كه از خداوند خوف دارند . ترسندگان از خدا در تجسّس امور پسنديده و ناپسند ( اطاعت و معصيت ) مىباشند ؛ امّا ، كسى كه از فرمان الهى ( ج ) سرباز مىزند و دلش از خوف خدا تهى است ، نه در انديشهء طاعت باشد و نه از معصيت بيم كند .

--> ( 1 ) - به نظر آيد . ( 2 ) - درخواست شده بود .